Jesteś
który łączy, lecz nie zniewala.
Przyjacielem, ponieważ jesteś podmuchem,
który uspokaja, lecz nie usypia.
Przyjacielem, ponieważ jesteś bratem,
który upomina, lecz nie upokarza.
Przyjacielem, ponieważ jesteś wzrokiem,
który patrzy, lecz nie osądza.
Przyjacielem, ponieważ jesteś ręką,
która prowadzi, lecz nie ciągnie na siłę.
Przyjacielem, ponieważ jesteś oazą,
która pokrzepia, lecz nie zatrzymuje.
Przyjacielem, ponieważ jesteś sercem,
które kocha, lecz nie zmusza.
Przyjacielem, ponieważ jeste czułością,
która chroni, lecz nie podporządkowuje.
Przyjacielem, ponieważ
jesteś obrazem Boga -
właśnie dlatego.
autor: Helena Oshiro
Tęsknię za moim tancerzem,
który mnie zatańczy.
Nie podrywa już lekki podmuch.
Taniec nie ma woli zachwycić bez tancerza.
Szukam wśród posągów.
siły zdolnej skruszyć kamienie.
Szlachetny taniec, królewski.
Pan tańca, Mistrz ruchu.
Symfonią dźwięku przenika
poddaje sobie i tańczy mnie,
Tańczy
swój taniec i swoją muzykę.
Porankiem jak kwiat rozkwita.
Zachwyca zapachem ogrodnika.
Tancerz tańczy swój taniec.
Gra muzyka płynie współbrzmienie.
Zmysłowo przylega, mistycznie opływa
O świcie w porannej rosie.
Jasnością światła w południe.
Tajemnicą intymną po zmroku.
A gdzie partnerka?
Gdzież tancerka...?
Ona ma swój taniec.
Choć i jej gra
taka sama muzyka
